Udar mózgu – objawy, leczenie, życie po udarze.

W poprzednim artykule (Udar mózgu – przyczyny i rodzaje), mogliście dowiedzieć się czym jest udar, jakie są jego rodzaje i kto jest na niego najbardziej narażony. Tym razem skupimy się na jego najczęstszych objawach, leczeniu, oraz na tym, jak wygląda życie po udarze.

Udar – objawy.

Objawy udaru rozwijają się zwykle dosyć szybko, choć może to trwać też kilka godzin lub nawet dni. U części chorych stopniowo przybierają na sile, po czym ustępują i ponownie stają się coraz wyraźniejsze. Czasem do udaru dochodzi we śnie i chory zaczyna odczuwać objawy dopiero po przebudzeniu.

Główne objawy udaru to:

  • osłabienie, a nawet porażenie kończyny lub kończyn z jednej strony ciała;
  • osłabienie mięśni twarzy, objawiające się często opadnięciem kącika ust z jednej strony;
  • problem z mówieniem – innym osobom może być ciężko zrozumieć co chory mówi;
  • zaburzenia widzenia – problem dotyczy jednego lub obu oczu;
  • nagły, silny ból głowy;
  • nagłe zmieszanie, utrata równowagi, koordynacji ruchowej, problemy z chodzeniem;
  • utrata przytomności;
  • zawroty głowy, wymioty, nudności, problemy z przełykaniem.

Objawy udaru u każdej osoby mogą wyglądać nieco inaczej. Wynika to z tego, że udar może dotyczyć innego miejsca, a także w innym stopniu uszkadzać otaczające tkanki. Warto pamiętać przede wszystkim o trzech pierwszych objawach, ponieważ występują one najczęściej i są stosunkowo łatwe do zaobserwowania przez najbliższe otoczenie. W języku angielskim, mówi się o nich F.A.S.T. :

F – Face (twarz) -> osoba doświadczająca udaru ma problem z uśmiechem – jedna strona twarzy opada – poproś, aby osoba u której podejrzewasz udar, się uśmiechnęła;

A – Arms (ramiona) -> jedna lub obie kończyny z jednej strony są osłabione lub bezwładne – poproś, aby uniosła ramiona;

S – Speech (mowa) -> trudno zrozumieć chorego, jego mowa jest niewyraźna lub bełkotliwa – poproś aby powtórzyła kilka słów;

T – Time (czas) -> dzwoń po karetkę, bo czas ma tu ogromne znaczenie.

udar

Objawy udaru rozwijają się zwykle dosyć szybko, choć może to trwać też kilka godzin lub nawet dni.

Udar – leczenie.

Chciałabym, żebyście przede wszystkim zapamiętali, że jeśli tylko zauważycie objawy udaru u siebie lub kogokolwiek innego, należy natychmiast wezwać pomoc. Udar to stan zagrożenia życia i liczy się tutaj każda minuta. Sami nie jesteśmy w stanie pomóc choremu. Mogą to zrobić jedynie specjaliści, mający w tym zakresie doświadczenie. Chory musi jak najszybciej dotrzeć do szpitala, gdzie może być poddany odpowiednim badaniom i zabiegom. W zależności od jego stanu zdrowia, część leczenia może być już wdrożona w karetce, w drodze do szpitala.

Mózg jest bardzo wrażliwy na niedobór tlenu. Nie może go magazynować, więc aby sprawnie funkcjonował trzeba go dostarczać bez przerwy. Jeśli odetniemy dostęp do tlenu, mózg zaczyna umierać. To właśnie dzieje się podczas udaru. Kiedy dochodzi do uszkodzenia naczyń, zaopatrujących komórki mózgu w tlen, po 3-4 minutach zaczynają one umierać. Dlatego przy udarze nie możemy czekać, bo liczy się naprawdę każda minuta. Mózg odpowiada za wszystko – mówienie, myślenie, czucie, poruszanie i wiele innych aktywności. Uszkodzenie komórek związanych z daną aktywnością prowadzi do zaburzenia tych funkcji.

W szpitalu lekarz przeprowadza wywiad z pacjentem, jeśli tylko jest taka możliwość. Dzięki tomografii komputerowej, dowie się jaki jest to typ udaru. U większości pacjentów takie badanie jest wystarczające do podjęcia decyzji o sposobie leczenia. W zależności od tego, czy jest to udar niedokrwienny czy krwotoczny, inaczej ono wygląda. W przypadku udaru niedokrwiennego lekarz może zadecydować o podaniu leku rozpuszczającego skrzep blokujący tętnicę. Ma to uzasadnienie szczególnie wtedy, gdy nie minęło zbyt wiele czasu od pojawienia się objawów. Jeśli natomiast czas ten jest dłuższy, pacjent może otrzymać inne leki lub zalecony może zostać odpowiedni zabieg, mający na celu udrożnienie zablokowanego naczynia. Udar krwotoczny również może wymagać wykonania zabiegu neurochirurgicznego.

Najczęstszą przyczyną udaru jest zablokowanie tętnicy przez zakrzep. Wczesne podanie leku, który go rozpuści może nie tylko zminimalizować zdrowotne konsekwencje udaru, ale w niektórych przypadkach też uratować życie chorego.

Życie po udarze.

Każdy udar jest inny, obejmuje inny obszar mózgu i w innym wymiarze. Czas, w którym pacjent wraca do zdrowia, też się różni. U jednych mogą to być dni, u innych tygodnie lub miesiące. Niektórzy pacjenci mogą w pełni wrócić do formy sprzed udaru, podczas gdy inni będą odczuwać jego skutki do końca życia. Komórki w naszym mózgu, które obumarły, nie odzyskają na nowo swoich funkcji, ale te, które tylko częściowo uległy uszkodzeniom, mogą się zregenerować. Poza tym, część z nich może przejąć funkcje komórek, które obumarły.

U każdego pacjenta rehabilitacja po przebytym udarze będzie wyglądać nieco inaczej. Może być potrzeba wprowadzenia leków, tymczasowo lub na stałe, jak chociażby obniżających ciśnienie tętnicze czy przeciwzakrzepowych. Część chorych wymaga rehabilitacji w związku z problemami z chodzeniem, niedowładem kończyn, lub np. mówieniem. Zaburzenia koncentracji czy pamięci również wymagają systematycznych ćwiczeń. Rehabilitacja powinna rozpocząć się już w szpitalu i być kontynuowana po wypisaniu do domu. Niektórzy pacjenci ze względu na swój stan, wymagają przebywania na specjalistycznym oddziale, gdzie uczą się na nowo funkcjonować mimo ograniczeń, które są konsekwencją udaru. Chorzy po udarze szczególnie potrzebują wsparcia najbliższych i ich pomocy. Samo doświadczenie udaru jest często dla nich traumatyczne, dlatego ważna jest wtedy obecność bliskich.

Udar – lepiej zapobiegać niż leczyć.

Pamiętajmy, że ok. 80% udarów u osób dorosłych można uniknąć. Po przebyciu pierwszego udaru, ryzyko kolejnego jest znacznie wyższe, dlatego należy szczególną uwagę przyłożyć do jego zapobiegnięcia. Miejmy na uwadze czynniki, które sprzyjają pojawieniu się udaru. Zdrowe, aktywne życie, rzucenie palenia i nienadużywanie alkoholu oddalają od nas możliwość pojawienia się udaru. Przede wszystkim zapobiegajmy, a w razie potrzeby jak najszybciej reagujmy. Czas jest kluczowy. Zadzwońmy po karetkę jak tylko zauważymy pierwsze objawy. Im szybciej chory trafi do szpitala i zostanie poddany odpowiedniemu leczeniu, tym większe ma szanse na wyleczenie.


Źródła:



Kategorie:Udar

Tagi: , , , , ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogerów lubi to: